Bu bülten ve araştırma yolculuğu, FABRIKACO’nun sürekli gelişen bir uzmanlık ve miras yaratma kararlılığını yansıtıyor.
Ayrıca, her projenin bir hikaye barındırdığını hatırlatıyor.
Breeze Tuğla, toprağın yüzyıllara yayılan hafızasını çağdaş tasarımla buluşturarak kilin nefes alabilen, ısı ve nem dengesini sağlayan doğal gücünü mimarinin anlatı diline dönüştürür. Gözenekli yapısı ve üçgen boşluklarıyla estetik ile performansı bir araya getirirken, sürdürülebilir ve zamansız bir yüzey olarak mekânlarda hem fon hem de başrol olabilen bir karakter sunar.
Kapadokya’nın yeraltı şehirleri, volkanik tüfün oyulup havayla temas ettiğinde sertleşen doğası sayesinde, doğa ile insan zekâsının aynı malzemede buluştuğu eşsiz bir mimarlık mirasıdır. Havalandırma bacalarıyla nefes alan, sarnıçlarla suyu yöneten, dar tünelleri ve tonluk taş kapılarıyla savunmayı kusursuzca kurgulayan bu görünmez şehirler, Hititlerden Orta Çağ Hıristiyan topluluklarına uzanan yüzyıllar boyunca binlerce insanın yaşam alanı olmuştur.
Bir mekânın havasını değiştirmek için büyük tadilatlara ya da yüksek bütçelere gerek yoktur; doğru ışık kullanımıyla ritmi yumuşatmak, yüzeylerde tek ve net odaklar yaratmak, koltuklara dokulu bir katman eklemek, mekânın görünmez enerjisini koku yoluyla desteklemek ve mevcut objeleri basit DIY dokularla yenilemek, minimalist bir bütçeyle bile yaşam alanını daha sıcak, sakin ve yaşanır hâle getirir; çünkü asıl dönüşüm, elinizdeki eşyalara yeniden bakmayı ve küçük ama bilinçli dokunuşların gücünü fark etmeyi gerektirir.
Venedik, taş ve mermer cepheleriyle tanınsa da asıl varlığını, 5. ve 6. yüzyıllarda bataklık lagün zeminine yan yana çakılan, oksijensiz çamurun içinde çürümeyip zamanla minerallerle taşlaşan ahşap kazıklardan oluşan görünmez bir “ters ormana” borçlu olup, bu milyonlarca kök sayesinde doğaya karşı durmak yerine onun ritmine yaslanarak suyun üzerinde yüzyıllardır ayakta kalmayı başarmış eşsiz bir şehirdir. Bu nedenle Venedik, gücünü ihtişamlı cephelerinde değil, gözden uzak derinliklerde saklayan ve kalıcılığın zorlamayla değil uyumla mümkün olduğunu gösteren nadir yerleşimlerden biridir.
2025, FABRIKACO için cesur kararların, güçlü üretimin ve tasarım sorumluluğunun öne çıktığı bir yıl oldu. Avrupa’dan Türkiye’ye uzanan projelerimizde; metal, ahşap ve betonun karakterini mekânın ruhuyla buluştururken, insan odaklı ve sürdürülebilir çözümleri merkeze aldık. Atölyede başlayan her süreci yaşayan bir hikâyeye dönüştüren iş birliklerimizle, estetiğin ötesinde kalıcı deneyimler ürettik ve yeni yıla, üretmenin özgürleştirici gücüne inanarak ilerliyoruz.
Bu yıl Fabrikaco için, bitmiş işlerden çok doğru soruların, cesur üretim kararlarının ve bağlam odaklı tasarımın öne çıktığı bir dönem oldu. Özel üretimi merkeze alan yaklaşımımızla, farklı ölçek ve bağlamlarda insan odaklı, zamansız ve sürdürülebilir mekânlar üzerine düşünmeye ve üretmeye devam ettik. Sanat, tarih ve kent okumalarıyla beslenen bu süreçte, mimarlığı yalnızca teknik değil; kültürel ve düşünsel bir pratik olarak ele aldık. Yeni yıla, tasarımın sonuçlardan çok düşünceyle anlam kazandığına inanarak, cesaretle üretmeyi sürdürme kararlılığıyla giriyoruz.
Sydney Opera Binası, Jørn Utzon’un 1956’daki yarışmada kazanan eskizlerinden doğan ve dalga ile deniz kabuğunu andıran çatı formuyla mimarlık ve mühendislikte devrim yaratan; zorlu ve tartışmalı inşaat süreci ile Utzon’un projeden ayrılışına rağmen UNESCO Dünya Mirası olarak tescillenmiş, limanla kurduğu güçlü mekânsal ilişki, her gün ışıkla birlikte değişen heykelsi yüzeyi ve kamusal yaşamı içine alan kurgusuyla Avustralya’nın yaratıcılığını ve modern mimarlığın evrensel dilini temsil eden, yalnızca bir yapı değil, yaşayan ve dönüşen bir kültürel simgedir.
Prekast beton, betonun şantiyede şekillenen rastlantısal bir malzeme olmasının ötesine geçerek, tasarım kararlarının daha erken aşamada netleştiği, kontrol ve öngörülebilirlik temelli bir üretim yaklaşımı sunar. Fabrika ortamında üretilen elemanlar; ölçü hassasiyeti, yüzey sürekliliği ve dayanım açısından yüksek kalite sağlarken uygulama süresini de kısaltır. Modüler yapısı sayesinde cephelerden taşıyıcı elemanlara ve kentsel donatılara kadar tutarlı bir mimari dil kurulmasına olanak tanır. Bu yönüyle prekast beton, yalnızca teknik değil, güçlü ve zamansız bir mimari ifade aracıdır.
Bir kentte kurulan yeni yıl pazarı, yalnızca mevsimsel bir etkinlik alanı yaratmakla kalmaz; kentsel mekânın kullanımını, algısını ve belleğini geçici ama etkili biçimde dönüştürür. Kalıcı yapıların arasına yerleşen geçici strüktürler, kamusal alanın potansiyelini yeniden okuyarak kentin mekânsal organizasyonuna zamansal bir katman ekler. Kent merkezlerinde ve yaya yoğunluğu yüksek alanlarda kurulan bu pazarlar, meydanları geçiş alanlarından sosyal etkileşim ve duraklama noktalarına dönüştürür. Modüler, sökülüp yeniden kurulabilir yapılarıyla sürdürülebilir bir yaklaşım sunarken; her yıl tekrar eden bu dönemsel kurgu, kent kimliğinde mevsimsel ama kalıcı bir iz bırakır.
1880’lerin Newark’ında, kadınlara çizilen sınırları reddederek UC Berkeley’de yüksek lisans yapan ve endüstriyel psikoloji ile mühendisliği birleştiren Lillian Moller Gilbreth, mezuniyet konuşması yapan ilk kadın oldu; Frank Gilbreth ile birlikte zaman ve hareket etütleriyle endüstri mühendisliğinin temellerini atarken verimliliği insan odaklı ele aldı. Eşinin ölümünden sonra sanayiden dışlansa da bu yaklaşımı eve taşıyarak ergonomik mutfak kavramını geliştirdi; L tipi mutfak düzeni ve bugün standart kabul edilen birçok mutfak çözümüne öncülük etti. 57 yaşında Purdue Üniversitesi’nin ilk kadın mühendislik profesörü olan Gilbreth, mühendisliğin amacının insanın acısını azaltmak olduğunu savunarak kalıcı bir iz bıraktı.
FABRIKACO haberleri ve ürünleri hakkında daha fazla bilgi almak için aşağıdaki formu doldurun.
